There is an opportunity here to apply these models across the Caucasus, take note of some of new approaches to the recording, preservation, and promotion of “traditional” music, and to heighten our understandings of the incredibly diverse and multifaceted musical cultures the region has to offer.
It’s a cliche, but I have to start with a taxi anecdote. On May 10, I was curled up in a backseat of a taxi, when the driver pointed at a women’s shop window and said that they’d put those umbrellas in there too. When I asked him to specify, he replied that he meant LGBT umbrellas.
კლიშეა, მაგრამ წერა ტაქსის ეპიზოდით უნდა დავიწყო. 10 მაისს, ტაქსიში ნახევრად მოკალათებულს, მძღოლმა უცებ მაღაზია ,,ქალთა ბედნიერების” ვიტრინისათვის მიმაქცევინა ყურადღება – ეს ქოლგები აქაც დაულაგებიათო, მეუბნება. რა ქოლგები-მეთქი. LGBT-ქოლგებიო.
The people who care about contemporary arts have been awaiting a permanent venue for years and years now. Ideally, it would both showcase international trends and contribute to the local discourse in contemporary visual arts.
უკვე მერამდენე წელია, საზოგადოება, ყოველ შემთხვევაში, საზოგადოების ის წევრები, ვისაც გული შეგვტკივა თანამედროვე ხელოვნებაზე, ველით რაიმე სახის პერმანენტული სივრცის გაჩენას, რომელიც დარგის განვითარებაზე იქნება ორიენტირებული: ერთი მხრივ, წარმოაჩენს საერთაშორისო ტენდენციებს თანამედროვე ვიზუალური ხელოვნებაში და, მეორე მხრივ, ხელს შეუწყობს ლოკალური დისკურსის განვითარებას.